عصر کرد

آخرين مطالب

وفايي؛ شاعر متواضع و خوش سخن کُرد مقالات

وفايي؛ شاعر متواضع و خوش سخن کُرد

  بزرگنمايي:

fiogf49gjkf0d
کردانلاين- ميرزا عبدالرحيم فرزند ملانصرالله، متخلص به وفايي به سال 1223 شمسي (1844 ميلادي) در شهر مهاباد چشم به جهان گشود. از همان کودکي در حجره يکي از مساجد مهاباد به تحصيل علوم ديني مي‌پردازد. ظاهرا وفايي تا اتمام تحصيلاتش در مهاباد مانده و بر رسم پيشينيان و دوستانش به شهر و روستاهاي کردستان براي کسب علم به سفر پرداخته است. وي پس از اتمام تحصيلات در مهاباد مدرسه‌اي بنيان مي‌کند و به آموزش و تعليم کودکان مي‌پردازد. در دوران تحصيلات، بيشتر اوقاتش را با سرودن شعر به سر برده است و در همان دوران جواني شعرهاي وفايي نقل هر محفلي بوده‌اند. آوازه اشعار وفايي به گوش شيخ عبيدالله نهري مي‌رسد؛ شيخ، وفايي را دعوت و با وي ملاقات مي‌کند. وفايي شيفته شخصيت والا و بلند شيخ مي‌شود و شيخ هم از مصاحبت با وفايي لذت مي‌برد و از وي مي‌خواهد که نزد وي بماند و به امور شيخ رسيدگي کند، وفايي هم بدون درنگ مي‌پذيرد. از ويژگي‌هاي شخصيتي وفايي، علاقه‌ بي‌حدش به زيارت خانه خداست و در آن روزگار که مي‌بايست با پاي پياده به سفر طولاني و پر مخاطره حج رفت، وفايي سه بار به حج مي‌رود. وفايي در آخرين سفر زيارت خانه خدا به سال 1281 شمسي در راه برگشت در ريگزارهاي حجاز، جان به جان آفرين تسليم مي‌کند و در همانجا به خاک سپرده مي‌شود. اسلوب و روش شعري وفايي، همان روش نالي و مه‌حوي است با وجود اينکه وفايي هر از گاهي گريزي زده و به شعر هجايي کُردي بازگشته و به آن اسلوب، هنر خود را عرضه داشته ولي حقيقتاٌ نمي‌توان هيچ نوآوري را به وفايي نسبت داد. عدم نوآوري شاعر در اسلوب و روش و مکتب ادبي، دليلي بر ضعف و ناتواني شاعر نيست بلکه بسيارند شاعران به نام و توانايي که مبدع روش نويني نبوده‌اند ولي سرآمد شعراي قبل و بعد خود گرديده‌اند. تجارب عشقي وفايي که به مدد پير و مراد خود، شيخ عبيدالله نهري بدان‌ها واصل گشت؛ انديشه بکر و عميق وفايي را دوچندان با ظرايف و لطايف شعري درآميخته و موجب شده معاني بديعي بيافريند که وي را سرآمد شاعران هم عصر خود گرداند. نکته ديگر که قابل ذکر است اشعار فارسي وفايي است؛ بسياري از اشعار وفايي به زبان فارسي است هر چند که اشعار فارسي وفايي در مقايسه با اشعار کُردي‌اش قابل مقايسه نيست ولي به حق از تسلط وفايي بر ادبيات فارسي و نيز عمق درک و فهم وفايي نسبت به مفاهيم عرفاني حکايت مي‌کند. مناجات‌هاي وفايي به زبان فارسي بسيار جذاب و ستودني است و شامل معاني بديعي است که بيانگر تسلط وي بر زبان و ادبيات فارسي است.





نظرات شما

ارسال دیدگاه

Protected by FormShield

ساير مطالب

روی دیگر باران

هنر، نوشدارویی بر نظام سلامت

پوشش همگانی سلامت برای همه در هر مکان

زاگرس در کابوس سال 99

شما که غریبه نیستید

چتر مرگ

بانه سرزمین جاذبه های طبیعی و تاریخی

عروس بانه در انتظار رخت سیاه

ویترین تاریخ و فرهنگ کُردها

گذری بر حمام تاریخی سقز که به موزه تبدیل شد

زندگی از کف ماهی قرمز سُر خورد

روستاهای بکر کردستان، مقصد خوبی برای گردشگران نوروزی

صدای آشنای مشاور

دلهره نان

پالنگان؛ ماسوله ای بر قامت کوه های کردستان

دالانی به تاریخ مطبوعات کردستان از قاجار تا امروز

از جان کلاغ ها چه می خواهیم؟ - کلثوم مومنی*

رنگ و لعاب های قاچاق

عناب بنوشید تا راحت‌تر بخوابید

اجلاسیه 464 شهید در قروه برگزار شد

والیبال مریوان در یک قدمی لیگ برتر

نرمی دل برابر نرمی استخوان، عشق پنج ساله برای دانش اندوزی

آیا گره کور گرانی گوشت به دست مسئولان باز می شود؟

مسجد"دارالاحسان"سنندج شکوه معماری دوران قاجار

کردستانی‌ها آماده خلق حماسه ای دیگر در ٢٢ بهمن

لزوم توجه به محیط زیست در مدارس

زخم حاشیه نشینی بر چهره زیبای سنندج

پایان عمرنفت و هیزم در مرز

با سد آهنین صبر؛ بیشترین سود را از روابط سالم کسب کنیم

«کتاب صفر تا یک» یادداشت‌های شروع کار یا چگونگی ساختن آینده

تزریق مایع حیات در کالبد زمین

طلوع امید بخش زندگی

عکس خوب، همچون سیلی برای بیدار کردن مخاطب است

احساس گناه می‌‌تواند ناشی از اتفاقات دوران کودکی باشد

مین؛ سلاح ترسوها

حواس‌پرتی و کاهش تمرکز نشانه‌ افسردگی است

اینجا کردستان، سرزمین مجاهدت های خاموش

پاکـانِ بیکار

خوراکی‌هایی که زمستان را گرم می‌کنند

روابط عمومی در پستوی اندیشه مدیران اجرایی - امید بهمنی*

تلاش در راستای رفع مشکلات روستاهای قروه به دور از جلوه های نمایشی

لباس کُردی از گذشته تا امروز...

دوئل نفت و آتش مقابل نیمکت ها

«آلی» که دیگر نیست

"نگارگری" اصیل ترین هنر ایرانی – اسلامی

اختلالات رفتاری کودکان/ راهنمای عملی درمان مشکلات رفتاری

استان کردستان در دام محرومیت

سفره دل بدر و پریشان آرام است

یار مهربان خمار شراب روحانی

از رنجی که می بریم - افسانه گلباغی *