آخرين مطالب

تلاش‌های بی‌فرجام زنان و کودکان قربانی مین فرهنگي

تلاش‌های بی‌فرجام زنان و کودکان قربانی مین

  بزرگنمايي:

کرد آنلاین - هفته نامه سیروان در شماره 978 خود مطلبی به قلم ناصر سرگران فعال حوزه حقوق افراد دارای معلولیت با عنوان تلاش‌های بی‌فرجام زنان و کودکان قربانی مین دارد و به لزوم بازنگری قانون حمایت از قربانیان مین و کمیسیون ماده 2 فرمانداری ها پرداخته است.
در این مطلب آمده است: سیزده سال از نامگذاری روز بین‌المللی آگاهی از خطر مین و کمک به اقدام علیه آن از طرف مجمع عمومی ملل متحد می‌گذرد.
روزی برای قربانیان مین و نه با حضور خود آنان، روزی برای گفتن از دردها و رنج‌های مردان و زنانی که گام‌های بلند و استوارشان را برای کار و جهاد درراه خانواده برداشتند اما امروز دیگر رمقی برای کار ندارند.
زنان و مردان پنج استان آلوده به مین ایران همچون سایر مردمان 61 کشور دیگر آلوده به مین جهان در مبارزه‌ای نا برابر دشمنان پنهان در زیر گام‌های استوارشان را پشت سر می‌گذارند و چراغ زندگی را همچنان با امید روشن نگه می‌دارند.
اما در این میان هم موارد متعددی وجود دارد که شیاطین خفته در خاک ناجوانمردانه در کمین کودکان، زنان و مردان بی‌گناه می‌نشینند و برای همیشه گام‌های استوارشان را یا به خاموشی یا به سستی می‌نهند.
مرگ یا معلولیت فقط یکی از ده‌ها آسیب قربانیان مین است؛ قربانیان مین و خانواده‌های آنان پس از حادثه انفجار مین این بار می‌بایست با اراده آهنین در پی احقاق حقوق خویش برآیند.
پس از حادثه، قربانیان مین در مقام متهمان جنگی به پرونده‌هایشان در کمیسیون‌های ماده دو فرمانداری رسیدگی می‌شود. رسیدگی‌ای که پس از تلاش‌های طاقت‌فرسای خود قربانیان میسر است.
در واقع این خود قربانیان هستند که برای اثبات قربانی شدن شان می‌بایست تمامی ادله و مدارک را در اختیار کمیسیون ماده دو فرمانداری قرار دهند تا در صورت صلاحدید و هر زمان که مقدور بود بدون توجه به مسائل جسمانی و روانی قربانی جلسه رسیدگی تشکیل شود.
جلسه‌ای که با اراده آهنین خود قربانیان و خانواده‌های آنان تشکیل می‌شود اما اصول حاکم بر آیین دادرسی در خصوص آنها معکوس عمل می‌کند و گویا صندلی برای نشستن فرد قربانی یا خانواده وی در جلسه اعضای کمیسیون وجود ندارد!
در این میان، برخی از گرفتن حکم کمیسیون ناکام می‌مانند و اما همچنان برغم پایان کار این کمیسیون بدنبال راه‌ حلی جهت اثبات قربانی شدن خود هستند.
تلاشی که قوانین جاری کشور می‌گوید؛ دیگر فرجامی ندارد چرا که راه ‌حل قانونی در همان گام اول پایان می‌پذیرد و فرصتی برای تجدیدنظر نیست!
پس قربانی ناگزیر برای پاسخ به ندای امید با به دوش کشیدن دردها و رنج‌های ناشی از انفجار مین به هر دری برای گرفتن نتیجه می‌زند. که گاه در فرمانداری و گاه در نزد نماینده مردم در مجلس شورای اسلامی است؛ اما پاسخی جز سکوت نمی‌شنود.
اینجا حکم کمیسیون، معتبر و لازم الاتباع است اما برخی دیگر هم موفق به اثبات بی‌گناهی اشان می‌شوند و با حکم کمیسیون مهر تأیید بر قربانی بودنشان می‌خورد.
خسته و خوشحال از نتیجه حکم را برای اجرا به بنیاد شهید و ایثارگران می‌برند اما قربانی متوجه می‌شود که تصمیم کمیسیون نه حکم بلکه یک نظر مشورتی بیش نیست و بنیاد شهید و ایثارگران این بار مستند به بند (ب اصلاح ماده‌ واحده قانون برقراری حقوق وظیفه یا مستمری بازماندگان آن دسته از مهاجران و کسانی که به مناطق جنگی مراجعه نموده و به علت برخورد با مواد منفجره معلول یا فوت می‌شوند مصوب 1372) اعلام می‌دارند که کمیسیون بر اساس ضوابط بنیاد تشکیل نشده و راسا رأی بر عدم اجرای تصمیم کمیسیون می‌دهند و اینجا شرایط به نحوی است که تصمیم کمیسیون لازم الاتباع نباشد!
از این‌ رو، این دسته از قربانیان باید راه پر پیچ ‌و خم دیوان عدالت اداری را به امید نتیجه مطلوب در پیش گیرند. البته در میان این عده از قربانیان هم ممکن است نظر بنیاد شهید و امور ایثارگران بر این امر باشد که کمیسیون طبق ضوابط بنیاد تشکیل ‌شده است و پرونده برای قربانیان پیروز در رسیدگی تشکیل گردیده و تحت پوشش بنیاد شهید و ایثارگران قرار گیرند.
اما می‌بایست تأمل کرد و منتظر موانع دیگر ماند. موانعی که در عمل قربانیان مین تحت پوشش را از دسترسی به خدمات بنیاد باز می‌دارد.
در این مرحله کودکی می‌تواند جرم بزرگی برای بهره‌مندی از مستمری بنیاد تا سن 18 سالگی به شمار آید. کودکی که تا پیش از حادثه انفجار مین چوپان یا کشاورز همراه با پدر و مادر خویش بوده است و برای گذران زندگی خانواده می‌کوشید.
از آن به بعد نه‌ تنها نان‌آور خانواده نیست بلکه باید پدر و مادر برای تأمین هزینه‌های دارو و نگهداری کودک خود با دست ‌خالی تلاش بی‌فرجام دیگری را برای زندگی آغاز کنند.
همچنین زنان قربانی هم با این عنوان که سرپرست خانواده نیستند؛ از حمایت‌های مادی بنیاد بهره‌مند نمی‌شوند. این در حالی است که فلسفه مستمری پرداختی از طرف بنیاد کمک به زندگی فرد آسیب ‌دیده و توان‌بخشی وی به‌منظور بازگشت به زندگی دوباره است.
اما این فلسفه برای زنان قربانی مین به‌ گونه‌ای دیگر معنا می‌شود. زنانی که دوشادوش با مردان برای گذران زندگی می‌کوشیدند؛ امروز همچون کودکان قربانی مین در برابر سایر اعضای خانواده بواسطه حس مسئولیت‌پذیری احساس شرمندگی می‌کنند که دیگر نه می‌توانند همگام با سایرین نقش مؤثر و همیشگی خویش را ایفا کنند و نه خسارتی برای این خسران مادی و معنوی برای آنان وجود دارد.
کودکانی که باید سوختن شان را به نظاره نشست تا روزی مجازات دوران کودکی‌شان تمام شود تا بلکه از خدمات لازم بهره‌مند گردند؛ روزی که دیگر شاید برای بازگشت آنان به زندگی بسیار دیر باشد و دیگر چنین خدماتی به‌سان نوش داروی پس از مرگ سهراب باشد.
سیر زندگی قربانیان مین از همان پیش از انفجار مین به‌واسطه زندگی در همسایگی این دشمن خفته در خاک تا پس از حادثه و اثبات قربانی بودنشان حکایت پر سوز و گداز متحیری است که با نگاه کنونی قانون‌گذار قصه پر غصه‌ای از سراسر تلاش‌های بی‌فرجام آنان برای احقاق حقوقشان را رقم می‌زند.
منبع: هفته نامه سیروان




نظرات شما

ارسال دیدگاه

Protected by FormShield

ساير مطالب

روزی به نام"لباس کردی" تعیین شود

شورای فرهنگ عمومی در استان ها قدرت اجرایی ندارد

فضای کردستان طبیعی و بکر است

وضعیت فرهنگ عمومی جامعه مطلوب نیست

آسیب شناسی در برنامه های شورای فرهنگ عمومی ضروری است

اماکن فرهنگی کردستان در گروه استان های محروم قرار دارد

بیان مشکلات حوزه فرهنگی کردستان از زبان نخبگان سیاسی و فرهنگی

فعالان و متولیان فرهنگی افسران جنگ نرم هستند

خروج از تلگرام حرکت به سمت مدیریت بومی براساس ارزش‌هاست

کردستان در سطح جهان به عنوان پایگاه تقریب معرفی شده است

به احوال موسیقی ایران خوش ‌بین نیستم

حمایت حوزه هنری کردستان از آثار ادبیات پایداری

دیدگاه معمارانه راهی برای مشکلات شهری سنندج/ سنندج پایتخت معماری

220 برنامه به مناسبت هفته جوان در کردستان برگزار می‌شود

انعقادتفاهم نامه همکاری بین حوزه هنری وکتابخانه های عمومی کردستان

اسلام دین توجه به همه زوایا و مسایل جامعه است

2200 نفر از جامعه دانش آموزی کردستان تیزهوش هستند

بانوی کتابخانه‌ساز روستاها

خیرین 10 مدرسه در سروآباد ساختند

حضور مردم در صحنه بسیاری از مسایل را حل می کند

10 هزار گروه امر به معروف در کشور تشکیل شد

کانون های مساجد کردستان برخط می شوند

15 هزار و 125 جلد کتاب از ناشران بومی کردستان خریداری شد

کانون‌های مساجد کردستان تحت پوشش سامانه سجا قرار می گیرند

مدارس نوبت عصر برخی شهرهای کردستان تعطیل شد

سرانه کتاب هر 2 کردستانی یک جلد است

برگزیدگان جشنواره رویش قروه معرفی شدند

فراخوان سیزدهمین جشنواره بین المللی تئاتر خیابانی مریوان منتشر شد

اتفاق مبارک

روشندلان کردستانی صاحب کتابخانه شدند

ضعف اقتصاد هنر و اثر منفی بر تولیدات هنری

دانش های بومی محلی کردستان حمایت می شوند

مسئولانی که رسانه را از جنس خود نمی دانند - عبدالله رحمانی*

منتخبین بخش عکس جشنواره منطقه‌ای «ژیار» مشخص شدند

نفرات برتر هفتمین جشنواره استانی نوجوان سالم معرفی شدند

نگذاریم هُنر دست بیجاری ها به فراموشی سپرده شود

گزارش ایسنا از سفر یک روزه خبرنگاران به روستاهای گردشگری هورامانات

راه یافتگان بخش عکس دهمین جشنواره منطقه ای ژیار شناخته شدند

هنرمندان با زبان هنر به رفع معضلات شهری کمک کنند

کردها بزرگی خود را در برگزاری جشنهای نوروزی امسال اثبات کردند/ رشد 43 درصدی گردشگران ورودی به استان

برافراشته ساختن پرچم فرهنگ کردستان نیازمند نگاه غالب با سمت و سوی فرهنگی است

استاندار کردستان: هنر می تواند به توسعه اقتصادی کمک کند

نمایش 50 عنوان فیلم جشنواره رشد در کردستان آغاز شد

چاپ بیش از 35 عنوان کتاب در انتشارات جهاددانشگاهی کردستان

توسعه فرهنگی با تکیه بر اقتصاد فرهنگ و هنر ممکن است

تلاش‌های بی‌فرجام زنان و کودکان قربانی مین

امسال 70 کلاس درس در کردستان هوشمند می شود

مبعث، فرصتی برای تقویت وحدت و همدلی میان مسلمانان

سنندج میزبان چهارمین جشنواره بین المللی مولودی خوانی «هه‌تاو»

برترین‌های نهمین جشنواره استانی شعر و داستان جوان کردستان معرفی شدند